The Girl Dreamer
Sunday, February 04, 2007
reality, realizations, everything..
basta marami nang nangyari simula nung bagong taon..nagkaroon na ng danger yung relationship namin ni "ate", naging mas close na kami ni partner..may sinabi na si partner and all other stuff..nagkaron rin ng confusion about things, hassle sa projects and all..basta! sobrang dami na..pero thankful ako na naayos ko na yung sa amin ni "ate" kahit papano..hinug niya na nga ako nung friday eh..sobrang saya ko nung kinuha niya ko at niyakap tapos ni-;ean pa niya yung head ko sa shoulders nya..ang saya..naramdaman ko yung true love..tsaka masaya rin ako to know na narealize na nya yung gusto kong marealize niya..alam na niya na ang gusto ko lang from her is time, wala nang iba pa..yun lang..at hindi niya pa maibigay..pero yun, kahit na ano pang tampo ko sa kanya and all, parang nawala nung nabasa ko yung reply nya after nung retreat namin..grabe!
onga pala, nag retereat nga pala kami sa Charles Huang sa Batangas, 2 days kami dun and sobrang saya! ang lamig at ang ganda ng view..gusto ko bumalik dun! 4 times akong umiyak sa buong retreat. una dun sa prayer hike nung nagsheshare na kami, tapos sunod nung sa sharing about family, tapos sunod yung reading ng letters at pray over, tapos yung huli ay nung mga 5:30 AM nagising kami eh atulog ulit sila so ako lang yung gising sa dorm namin, naalala ko lahat so naiyak ako lalo na iniisip ko kung ano yung reply ni "ate" sa letter ko pagbalik namin from batangas. Ayun..basta sobrang saya ko sa retreat na yun! gusto ko maulit yung sa red squares - "follow the right path" tapos yung carrying of classmates - "trust" tapos yung prayer hike - "realizations about life and gifts" sharing, drawing, praying, singing, basta lahat talaga ng activities ay na-enjoy ko. Pati yung bonding sa dorm. tapos nung katabi ko si partner nung the whole bonding time sa dorm nandun lang kami nakaupo sa bed ko..haaayy, sharing ng problems etc..the best talaga.. hindi ko makakalimutan yun! thankful ako sa retreat na yun! sobra talga! sayang lang na wala akong dalang camera!
tapos pag-uwi pa namin, nabasa ko na agad yung reply ni "ate" sa letter ko sa multiply kaya umiyak nanaman ako nung kakauwi ko palang..haaay..pero atleast, narealize na niya ang mga bagay-bagay! dba?!? wehe, buti na yun kaysa wala dba?!? mahal ko talaga si "ate" kaya hirap akong isaisantabi lang siya..sobrang mahal ko talaga siya promise!
yun nalang muna, tinatamad nako mag type eh, wehe..:) bye!
PRAYER:
thank you God for all the surprises and for letting me realize a lot of things..sobrang thank you na hinayaan niyo akong makapag isip isip..mapag-isa at makapag-muni-muni..salamat..ang laki ng tulong na ibinigay ng retreat na yun..i love you God and sana magkaroon pa ulit kami ng ganung activities...thank you po ulit!
>>>seventeen
onga pala, nag retereat nga pala kami sa Charles Huang sa Batangas, 2 days kami dun and sobrang saya! ang lamig at ang ganda ng view..gusto ko bumalik dun! 4 times akong umiyak sa buong retreat. una dun sa prayer hike nung nagsheshare na kami, tapos sunod nung sa sharing about family, tapos sunod yung reading ng letters at pray over, tapos yung huli ay nung mga 5:30 AM nagising kami eh atulog ulit sila so ako lang yung gising sa dorm namin, naalala ko lahat so naiyak ako lalo na iniisip ko kung ano yung reply ni "ate" sa letter ko pagbalik namin from batangas. Ayun..basta sobrang saya ko sa retreat na yun! gusto ko maulit yung sa red squares - "follow the right path" tapos yung carrying of classmates - "trust" tapos yung prayer hike - "realizations about life and gifts" sharing, drawing, praying, singing, basta lahat talaga ng activities ay na-enjoy ko. Pati yung bonding sa dorm. tapos nung katabi ko si partner nung the whole bonding time sa dorm nandun lang kami nakaupo sa bed ko..haaayy, sharing ng problems etc..the best talaga.. hindi ko makakalimutan yun! thankful ako sa retreat na yun! sobra talga! sayang lang na wala akong dalang camera!
tapos pag-uwi pa namin, nabasa ko na agad yung reply ni "ate" sa letter ko sa multiply kaya umiyak nanaman ako nung kakauwi ko palang..haaay..pero atleast, narealize na niya ang mga bagay-bagay! dba?!? wehe, buti na yun kaysa wala dba?!? mahal ko talaga si "ate" kaya hirap akong isaisantabi lang siya..sobrang mahal ko talaga siya promise!
yun nalang muna, tinatamad nako mag type eh, wehe..:) bye!
PRAYER:
thank you God for all the surprises and for letting me realize a lot of things..sobrang thank you na hinayaan niyo akong makapag isip isip..mapag-isa at makapag-muni-muni..salamat..ang laki ng tulong na ibinigay ng retreat na yun..i love you God and sana magkaroon pa ulit kami ng ganung activities...thank you po ulit!
>>>seventeen
0 Comments:
Post a Comment
<< Home