The Girl Dreamer

i did not thought that it would be this painful..after the 165 days of everyday communication, i cut it..because i felt that it was already a spoonfed type of thing..and so i stopped..exepecting that some realizations and changes will be made..i realized a lot and i somehow changed..nasanay ako na wala siya at mga messages niya..oo, weird na kung weird..pero alam ko nahirapan akong itigil yung text ko kay mader everyday..kasi i knew that she interpretted everything in a wrong way..basta she told me something nung bday nya that made me realize that i have to stop..and so i did..nasanay ako na hindi ako nagtetext..pero alam ko sa sarili ko na hindi ako sanay na hindi niya ko tinetext..

GETS?!

ibig sabihin, i just moved on a bit..super a bit lang..i realized a lot for sure..na mahal ko talaga siya..na importante siya..na malaking part siya ng life ko..

and just awhile ago, i realized na mas mahal ko siya kaysa kayna ate nanz, mommy, ms jim..pero narealize ko rin ang pinaka malaking katotohan - na hindi niya ko mahal, na ginagawa lang niya lahat for me para sakyan ang kagagahan ko over her, na hindi siya consistent, na mali lahat ng iniisip kong kabaliwan..

narealize ko na masakit magmahal ng one way lang..*parang kanina, mahirap tumawid ng one way kasi muntik nako mabangga* pero seriously ang hirap hirap..ang sakit sakit..akala ko lang magagawa niyang magtext once in awyl kahit na d ako nagtetext eh yun pala, magtetext lang cya pag magtetext ako..WALANG KUSA..HINDI WORTH IT..pero totoo, MAHAL KO SIYA!

d ko lang matanggap na wala lang ako sa knya..ayoko na kasi talaga..bat ba di sila maalis sa sistema ko..lalo na SIYA!

nakakairita..dba birthday ko? eh parang hindi..

busy, malas, ordinary..yun lang ang araw ko..walang bago..walang exceptional..

well anyway..nagrelease lang..ayoko na AYOKO NA!

PRAYER:
sorry po Lord kung hindi ko nagawang maging uber hapi today..muntik pa ko madeadz..sori talaga..pero thank you.

>>>seventeen