The Girl Dreamer
Monday, January 04, 2016
Patay na ata si P1
Minsan iniisip ko, worth it pa nga ba? Grabe yung stress at pag worry ko kagabi. Mej unhealthy. Kala ko kasi talaga, masusustain yung ganung texting habits. Hindi pala. Yung "always" pala na pinangako sakin flop, waley! Sabi ko nga, siguro masaya na siya ngayon kaya di na nya kailangan ng katext minu-minuto. Siguro nakabangon na nga siya..at ako naman ngayon ang naiwang lugmok. Ok na sila lagi ni dadah, nandyan si tita hyna, all set and earning na ang store sa bundok, kung baga wala na syang aalalahanin. Hindi na sya mabubuang, ako na lang. Atleast masaya na sya, okay na yun. Basta masaya sya, ok nako. Kasi kung sya si Ms 101%, ako naman si Ms 201% dahil uunahin at uunahin ko kaligayan nya over my own happiness. Kaya nga kahit na the past days ko sana sya kailangan na kailangan, hinayaan at inintindi ko pa rin sya. Wala sya gana mag reply eh, edi wag. Wala namang pilitan. Nag worry nga lang ako ng malala pero wala eh, part of the process. Di naman ako sinungaling para sabihin na hindi ako nasaktan. Oo nasaktan ako, sobrang sakit nga eh kasi parang naging insensitive na sya sa sobrang pagka komportable nya sa friendship namin. Pero ganun talaga, ako si Ms 201% eh, kasama yun sa package. Bakit nga ba naman kasi ako nasanay na tinetext nya lagi at bat ko naman ba kasi tinolerate yun, ayan, ako tuloy dehado. Detaaaaaaccchhh!!! Bwisit na attachment toh, lagi na lang ako nasasaktan!! Bahala na, sana in the end, marealize ko pa rin na worth it. Sana temporary lang toh, pag balik ni tita hyna sa saudi, sana araw araw nya ulit ako kwentuhan. Miss na miss ko na kasi sya eh :((((( mamaaahh please, balikan mo na ulit si P1. Sobra na syang nasasaktan eh :((((
0 Comments:
Post a Comment
<< Home