The Girl Dreamer
Friday, March 04, 2005
Tama kaya yun???
Tama kaya lahat ng mga pinag gagagawa ko kanina??? ung about kay mader..oh well, nagtatanong pa ko eh kahit naman anong mangyari eh dapat ko paring gawin ung decision ko..haaaay..sa totoo lang nahihirapan na ko..kc ba naman, cno ba ung iniiwasan kong tao??? hindi naman kasi madaling iwasan at isnobin ang isang taong napakasweet, napakacaring at basta, napakabait..pero kung kinakailangan ba eh..wala akong magagawa cyempre kundi umiyak tuwing pagkadating sa bahay..magkulong sa kwarto..yun, magmumukmok, eh di naman dapat kc nga nagkaroon ako ng decision na ganito..kailangan ko talaga tong panindigan kahit na sobrang hirap na..expected ko nanaman eh..ok lang..hindi ko alam, pero sa tingin ko nakakahalata na cya lalo na kanina, as in no "HI"..di ko talaga cya pinapansin tapos nung lunch, andun cya sa labas, tapos ako nasa may door kc tinawag ako ni nina..yun, parang nakayakap ako dun sa side nung door habang nakatingin cya..tapos bigla nya ko nakita, so tinitigan nya ko saglit, nag eye to eye na kami na parang gusto ko na talaga cyang lapitan pero d pede..d talaga pede..kailangan kong pigilan sarili ko..haaaaay..ang hirap na talaga..ewan ko, kc natatakot lang ako kc baka nga nahahalata na nya, tapos baka magalit cya sakin o baka pag nalaman nya, kung anu-ano ang itanong nya sakin, ayoko ng ganun, i want to keep the reason to myself at sa blog lang na toh..baka rin masaktan ko cya..ewan, cyempre kahit iniiwasan ko yun, concerned parin ako dun, sobrang concerned kaya ako kinakabahan..natatakot talaga ako, pero kailangan talga eh, iniisip ko nalang si "ate" tuwing nakikita ko cya para mapigilan ko sarili ko na kausapin o lapitan man lang cya..maski sa text minsan gagawa ako ng quote para sa kanya pero biglang, "ay, bawal nga pala" tapos ang gagawin ko nalang, kay "ate" ko isesend..haaaay..pahirap na ng pahirap ang situation ko..pero kailangang kayanin..i shouldn't give up coz this is my life and i have to face everything that will come my way..lahat ng hirap, pasakit, hinagpis, problema at iba pa, lahat ng yun dapat kong harapin at kayanin para makapasa ako sa hamon ng buhay..alam ko na lahat ng toh ay test ni God para sakin para malaman nya kung gano ako katapat sa kanya at kung gano ako kalakas at katibay..haaaay..buhay nga naman, well, wat can i do eh that's life nga dba? as always naman eh..ewan ko ba.. lagi nalang ganito..buti nalang may blog ako para mailabas ko lahat..alam mo yun, yung parang gusto ko na umiyak at gusto ko na na may masabihan pero wala kc nasa bahay ako..hindi makaiyak kasi andyan yung mga tao..kaya nga ayoko mag summer eh..kc alam kong hindi lang ako magiging free..gusto ko sa skul kc andun si "ate", si mader at mga friends ko na pede kong lapitan..in short, andun ang pamilya ko..at ayoko mawalay sa kanila..hindi ko kayang wala sila lalo na si "ate" ko..haaaay..buhay nga naman talaga..oh well..that's it..that's my life now, i can't do anything about it, and to think i'm only 14 tapos ganito na ang mga nararanasan ko..sobrang mature na ata ng isip ko kc ang serious ko lagi mag-isip..pero ok na yun kaysa naman di magkaroon ng paki sa buhay..yun na yun..next time nalang, mahaba na toh eh..bye..
>>>seventeen
>>>seventeen
0 Comments:
Post a Comment
<< Home