The Girl Dreamer
Tuesday, May 10, 2016
Nitong mga nakaraang araw, mej tahimik ang cellphone ko. mamah isnt making kwento as much as she usually does. Nakakapanibago, pero siguro ako na rin ang dapat sisihin. Laid down my cards, sinabi ko sa kanya hinanakit ko eh. Na feeling ko wala naman ako karapatan magworry about her at wala akong karapatan na mag advice o mag suggest sa kanya ng mga bagay bagay. Sino nga ba naman kasi ako sa buhay nya dba? Na sinagot naman nya ng "hindi LANG ikaw si kristine rae zapanta. Ikaw ang piglet 1 ng buhay ko. ang tunay na taong anjan lagi para sakin at tanggap ang pagka buang ko." Sweet ba? Well di naman ako masyado naconvince. Natouch ako, oo! Pero ayoko na masyado paniwalaan ang mga ganyan dahil baka lalo ko lang ikabagsak at ikadepress yan in the near future. Nagsisimula ko na ngang pagsisihan ang pinag gagagawa ko eh. Dahil dun, hindi na masyadong nagtetext si mamah. Siguro kasi iniisip nya, ayaw na nya ko madamay sa stress ng buhay nya. Pero di naman ganun ang ibig kong sabihin kung bat ko sinend sa kanya yung mahabang message eh. Gusto ko marealize nya na nandito ako LAGI!! magsabi lang sya, pakinggan nya mga advice ko, sundin naman nya kahit minsan yung mga sinasabi ko hindi yung hihintayin pa nya na si dadah ang magsabi na magpacheck up sya etc blablabla. Alam ko di ako boyfriend o bestfriend pero sana minsan maniwala sya na kapakanan lang nya lagi ang iniisip ko. Di ko sinabi ang mga yun para iwasan nya ko o iwasan nyang mag share ng stuff sakin..sinabi ko yun kasi I CARE! magsabi sya sakin kahit kailan nya gusto kasi mas gusto ko yun kaysa magpanggap syang okay sya kahit di naman pala. I appreciate na sinasabi nya sakin from the smallest to the biggest details sa buhay nya kaya sana di nya yun itigil kasi baka lalo lang ako mapraning kapag di na sya magsasabi. Sana bumalik na kami sa normal at sana naintindihan nya ang gusto kong iparating kaya ko nirelease ang statements na yun sa kanya kahit na alam kong magkakaron talaga ng awkward days after nun. It was a risk i had to take para rin sa ikabubuti nya. Ayun lang. Bow.
0 Comments:
Post a Comment
<< Home