The Girl Dreamer
Friday, October 08, 2004
Moments of Sadness
Haaay! My day today was again balanced! As usual, binuwiset ako ng isang tao. Feeling niya nagiging mabait siya sakin, nagkakamali siya. Ang feeling niya talaga. Ang lakas ng loob niya na tawagin sina *ano* na feeling eh siya rin pala ay isang feeling. Nakakainis talaga siya. Kala ko nung una, mabait siya as in mabait. Time went by at napatunayan ko na hindi pala. Hindi siya fair. Alam naman niya na madali akong mapagod at mahilo tapos pagbabawalan pa niya na maupo ako dun sa lockers. As if naman masisira yung lockers pag umupo ako dun. Bwiset talaga siya. Sinabi ko na sa kanya yun dati eh. Bingi yata kaya di niya narinig. Ano pa bang ineexpect ko eh lagi naman niya ko hindi pinapakinggan. Grrrrr!!! Kainis talaga siya..Panira ng araw. Di ko pa maiiwasan na di siya makita araw araw..Grrrrrr!!!! Bwiset talaga..Sabi pa niya mabait daw siya sakin..Feeling talaga yun..=( Isa pa na bad! Hindi ko nanaman nakausap si "ate". Wala na yatang pag asa na makausap ko yung taong yun eh! Kainis talaga ang buhay ko! Sana last na tong mga toh! Haaaay!!!
Buti pa talaga si "daddy". Araw araw na niya ko napapasaya ngayon. Through text, email, at usap. Astig talaga siya at maituturing mo talaga na totoo mong kamaganak. Haaaay! Sana yung gusto kong maging ganun eh maging ganun na. Hinawakan niya pa yung ulo ko kanina na para niya talaga akong tunay na anak! Haaay! I hope she's also like that! How I wish that she'll be like that to me! Kailan kaya yun mangyayari! At isa pa, masaya ako kasi kahit papano nagawa sakin ni Ms. Sabarre yung gusto kong gawin sakin ni "ate". Parang tinake muna niya yung role ni "ate" sa buhay ko habang di niya yun nagagawa sakin. Ang sarap ng feeling na may nagkecare sayo. At ipinadama yun sakin ni Ms. Sabarre! Buti pa siya, kahit di ko sinasabi sa kanya na lumipat na ko ng section at umalis na ko sa honors class eh alam niya. Samantalang yung pinakamamahal kong "ate" eh di pa ata alam kasi hindi talaga ata inaalam. Feeling ko tuloy na wala talaga siyang pakialam sakin! Ang sakit ng ganitong pakiramdam. Talagang yinakap ako kanina ni Ms. Sabarre, sa isip isip ko nung mga oras na yun, sana si "ate" nalang yun. Pero hindi eh, hindi talaga siya yun at kailangan ko yung tanggapin. Haaaaay! Buti pa si Ms. Sabarre, kinakamusta ako, yung grades ko, pakikitungo sakin ng mga taga honor sec at sa bago kong class. Ang sarap sana kung si "ate" yung nagtatanong nung mga yun sakin noh?!? Pero anong magagawa koh eh di talaga siya yun eh. I just have to accept it! Kailangan kong nalang tanggapin na di niya yun magawa sakin as of now! Sana nga as of now lang yun. Pero tumatagal na yung now na yun eh..baka naman forever na yun..wag naman sana! I still have hope na sana, someday..magawa niya sakin yung mga things na gusto kong gawin niya for me. Na maramdaman ko man lang na concerned siya sakin at mahal niya ko bilang isang, kahit kaibigan nalang. Yun lang naman ang hinihiling ko eh.. Mahirap ba yun????? Oh well, lagi naman ako ang dapat magparaya eh. Edi fine, magpaparaya na kung magpaparaya, kung yun ba ang misyon ko sa mundo edi gawin. Masaktan na kung masaktan, Ok lang basta para sa kanya. Haaaaay!!!!
Sana masaya na yung mga next days ko at sana talaga wala nang bad things na mangyari! Ayoko nang mahirapan at masaktan ng sobra sobra. Bawasan naman sana kahit konti, kahit konti lang! Please lang po. I need comfort and love from someone. Someone who will be always there for me to listen and to give his or her full attention to me. Sana kahit isang beses lang makinig siya sakin at huwag niyang ipakita sakin na nagmamadali siya. Yun bang maging willing siya to give her time to me kahit saglit lang. Kahit a minute lang. Please God, I trust you po, please never let me down. Please never let me give up. Please never let me forget her and just accept all the things that she's doing to me. Please let me be happy even though I have so many problems. I surrender everything to you Lord. Kayo na pong bahala sa kung ano pa man ang mangyayari sa buhay ko. =) Hanggang dito nalang muna..Goodbye!=)
>>>seventeen
Buti pa talaga si "daddy". Araw araw na niya ko napapasaya ngayon. Through text, email, at usap. Astig talaga siya at maituturing mo talaga na totoo mong kamaganak. Haaaay! Sana yung gusto kong maging ganun eh maging ganun na. Hinawakan niya pa yung ulo ko kanina na para niya talaga akong tunay na anak! Haaay! I hope she's also like that! How I wish that she'll be like that to me! Kailan kaya yun mangyayari! At isa pa, masaya ako kasi kahit papano nagawa sakin ni Ms. Sabarre yung gusto kong gawin sakin ni "ate". Parang tinake muna niya yung role ni "ate" sa buhay ko habang di niya yun nagagawa sakin. Ang sarap ng feeling na may nagkecare sayo. At ipinadama yun sakin ni Ms. Sabarre! Buti pa siya, kahit di ko sinasabi sa kanya na lumipat na ko ng section at umalis na ko sa honors class eh alam niya. Samantalang yung pinakamamahal kong "ate" eh di pa ata alam kasi hindi talaga ata inaalam. Feeling ko tuloy na wala talaga siyang pakialam sakin! Ang sakit ng ganitong pakiramdam. Talagang yinakap ako kanina ni Ms. Sabarre, sa isip isip ko nung mga oras na yun, sana si "ate" nalang yun. Pero hindi eh, hindi talaga siya yun at kailangan ko yung tanggapin. Haaaaay! Buti pa si Ms. Sabarre, kinakamusta ako, yung grades ko, pakikitungo sakin ng mga taga honor sec at sa bago kong class. Ang sarap sana kung si "ate" yung nagtatanong nung mga yun sakin noh?!? Pero anong magagawa koh eh di talaga siya yun eh. I just have to accept it! Kailangan kong nalang tanggapin na di niya yun magawa sakin as of now! Sana nga as of now lang yun. Pero tumatagal na yung now na yun eh..baka naman forever na yun..wag naman sana! I still have hope na sana, someday..magawa niya sakin yung mga things na gusto kong gawin niya for me. Na maramdaman ko man lang na concerned siya sakin at mahal niya ko bilang isang, kahit kaibigan nalang. Yun lang naman ang hinihiling ko eh.. Mahirap ba yun????? Oh well, lagi naman ako ang dapat magparaya eh. Edi fine, magpaparaya na kung magpaparaya, kung yun ba ang misyon ko sa mundo edi gawin. Masaktan na kung masaktan, Ok lang basta para sa kanya. Haaaaay!!!!
Sana masaya na yung mga next days ko at sana talaga wala nang bad things na mangyari! Ayoko nang mahirapan at masaktan ng sobra sobra. Bawasan naman sana kahit konti, kahit konti lang! Please lang po. I need comfort and love from someone. Someone who will be always there for me to listen and to give his or her full attention to me. Sana kahit isang beses lang makinig siya sakin at huwag niyang ipakita sakin na nagmamadali siya. Yun bang maging willing siya to give her time to me kahit saglit lang. Kahit a minute lang. Please God, I trust you po, please never let me down. Please never let me give up. Please never let me forget her and just accept all the things that she's doing to me. Please let me be happy even though I have so many problems. I surrender everything to you Lord. Kayo na pong bahala sa kung ano pa man ang mangyayari sa buhay ko. =) Hanggang dito nalang muna..Goodbye!=)
>>>seventeen
0 Comments:
Post a Comment
<< Home