The Girl Dreamer
Sunday, November 14, 2004
It's All So Confusing...
Well, as you've noticed matagal din akong di nakapag blog kc sobrang dami talagang ginagawa this past few days. Sobrang dami ring iniisip. Buhay ko kc eh, sobrang madrama, pwede na ngang pang teleserye eh. Oh well, life's like that naman talaga, but still im thanful kc meron paring mga tao na napatunayan sakin na nandyan sila for me no matter what. Maraming realizations na nangyari sakin nung mga days na di ako nakapag blog. About love life, life itself, studies, friendship at yung kayna "ate" at "daddy".
About love, ang narealize ko ay tama na ung minahal niya ko at minahal ko siya, ngyong wala na kailangang maging friends nalang talaga. Ayoko nang maghabol kc magmumukha lang akong tanga. Ayoko nang ipaglaban ang nararamdaman ko kc bale wala lang naman sa kanya at ayaw din naman ng ibang friends ko sa kanya at pati si "ate" at "daddy" ay nag disagree rin naman about me having a relationship with someone. Bata pa kc talaga ako. Oo, medyo mature na kong mag-isip kung minsan pero bata parin ang isip ko na kailangan kong tanggapin na kailangan kong maghintay ng tamang panahon para dun. kc nga bata pa talaga ako at wala pang kamuwang muwang tungkol sa tunay na pagmamahal. I'm not putting myself down, im just trying to know the truth about everything and accepting it nalang kc yun talaga ang dapat. Oo, maraming sumasangayon na bagay daw kami or something, but that doesn't mean na yun na yung magiging desisyon ko kc opinyon lang naman nila yun eh dba?!? kailangan ko paring mag-isip at gamitin ang utak ko. Hindi ako dapat magpaloko o maging sunod-sunuran sa iba kc may sarili akong puso, damdamin, isip at desisyon. I have to decide on my own at kailangn kong iface lahat ng consequences na mangyayari sa ginawa kong yun. oh well, ganyan talaga ang buhay, ano pa nga bang magagawa ko dba kung di tanggapin lahat. =(
About life itself naman, ang buhay pala talaga ay sadyang puno ng mga kakaibang pangyayari at kaganapan. Mayroong masakit, mayroong masaya at meron din namang sapat lang o tama sa daloy ng buhay. Madami na kc akong naranasan at hindi madali ang mga iba roon kc kailangan mo ring magtiis at kayanin lahat. Minsan naman, narealize ko na dapat pala ay wag ako masyadong magpaanod sa agos ng buhay lalo na pag kasiyahan ang dumating sa buhay mo. Kc baka mamaya, bigla ka nalang magising sa katotohanan at mabulag na meron ka pang mga masasamang pangyayari sa buhay na kailangang mong harapin. Ganun lang talaga yun, pero tama lang na maging matapang ka at huwag susuko sa kung anumang pagsubok ang dumating sayo. Hindi naman kc yan ibibigay ng Diyos kung hindi mo kakayanin at kung di naman talaga yan para sayo dba?!? may plano ang Diyos para sa ating lahat na kailangan nalang nating sundin. So yun na yun.
About studies naman, kc narealize ko lang na di pala ganun kadali. Nasasaktan ako pag nakakakuha ako ng mababang grades. Sinasabi ko sa sarili ko na bakit ganun, binibigay ko naman lahat pero bat di parin perfect. Nakakainis kaya yung ganun. Yung parang binubuhos mo na lahat pero di mo parin makuha yung gusto mong grade. Naghihirap naman ako ah pero bakit wala parin?!? Cguro kailangan ko pang magsikap ng sobra sobra. Pero tanggap ko namn na may mga taong mas magaling sakin, yun nga lang gusto ko kcng patunayan sa kanila na kaya ko pero di namn ibig sabihin nun na nagyayabang ako. Hindi rin ako sumusuko. Ginagawa ko lang talaga ang lahat at minsan lang ay napapagod ako. Natural lang naman sa tao ang mapagod dba?!? Kaya yun, pero ipinapangako namn na itutuloy ko parin ang pagsisikap at hindi ako titigil hangga't di ko naaabot ang gusto ko. Papatunayan ko sa lahat na kaya ko rin at na hindi ako madaling sumuko. Alam kong kaya ko toh dahil marami namang tumutulong at sumusuporta sakin.=)
Sa friendship naman. Kc nitong mga nakaraang araw, feeling ko ang sama sama ko sa mga kaibigan ko. Kc feeling ko din na parang ayaw nila sakin or whatever. Ewan ko ba pero kung sa yun ang nararamdaman ko eh dba?!? Yung mga friends ko sa class, ilang beses na nila akong iniwan nang recess and lunch. Sorry sila ng sorry pero kahit magsorry sila nandun parin yung sakit na nararamdaman ko eh. Yun bang, lagi ko naman silang iniintay ah, pero bat ako di nila maantay?! Dba parang ang pangit naman yatang tignan at isipin nun. Nakakainis pero mahal ko sila eh, at ayaw ko rin silang iwan kc sila nalang yung nasasandalan ko. Mas masasaktan lang ako pag nawala na sila ng tuluyan kaya kailangan ko nalang maging considerate and look on the bright side of life. Minsan nga kailangan ko pang magsinungaling sa sarili ko para lang masabi ko na wala silang ginawang masama sakin eh. Gets niyo ba yun?!? Oh well, pero meron din namang mga faithful sa friendship namin at masaya ako dahil dun. Sana patuloy pa yung mangyari.
Yung tungkol naman kayna "ate" and "daddy". Kc naman eh, oo nga nagtetext na sakin PAMINSAN si "ate" at inaamin ko rin na sa times na nangyayari yun ay sobrang saya ko. Yun bang gusto kong lumipad. Grabe talaga yun. Pero naiinis lang ako kc pag di siya nakatext o nakareply, sobra sobra naman yung sakit na nararamdaman ko. Doble pa dun sa saya na naramdaman ko nung nagtext siya. Dba sobra na yun?!? kc naman eh. Pero kahit ano namang mangyari, di ko parin maalis si "ate" sa puso ko kc sobrang dami na naming pinagsamahan para mangyari yun. Ayoko yatang masayang lang lahat ng memories. Siyempre precious lahat yun sakin at di mawawala magpakailan pa man. Babawi nalang talaga ako sa pasko. Cguro kahit basta matapos ko lang yung notebook ok na. Kc dba, sino ba namang gagawa ng ganun para sa di mo kamag-anak na madalang mo pang makausap dba?!? Pero sa ganun ko siya kamahal eh dba?!? kaya feeling ko sobrang sasaya siya. Sana nga tama yung nafifeel ko noh. Haaaaay!!! Yung kay "daddy" naman. Parang gusto ko na talaga siyang layuan as in. Ewan ko kung bakit pero ganun yung nararamdaman ko. Kc parang naiilang na talaga ako. pero tuwing iniisip ko na iniiwasan ko na siya, feeling ko napaka unfair ko naman dun sa tao. Kc dba, lagi siyang nagtetext, email at tawag pero binabale wala ko lang lahat. Parang inuubos ko lang yung lakas nung tao at parang pinaglalaruan ko lang cya despite of all the things that he's doing for me; to please me and all that. Tapos ako wala lang na parang wala cyang gnawa na iniignore ko lang cya. Inaamin ko naman na pag gnawa yun sakin masasaktan ako pero yun lang talaga yung gusto kong gawin eh. Kc kung sabihin ko naman sa kanya na ayw ko nang maging close kami edi lalo nang nagkalokoloko dba?!?! lalo lang kaming magkakailangan at lalo lang kaming magkakagalit. Ayoko naman ng gaunun noh..Oh well, kailangan ko nanamang mag-isip tungkol dito.
Sana lang po tulungan niyo ko God, alam ko pong nandyan lang kayo, nagtitiwala naman po ako sa inyo eh..=) Sana lang po talaga wag niyo kong pabayaan. Mahal na mahal ko po kayo..=) Sana talaga malagpasan ko na lahat ng mga pagsubok sa buhay at makapamuhay na ko ng masaya.=) So yun nalng muna for now, medyo mahaba na talaga toh..=) I think ok lang na mahaba kc tagal ko na namang di nakapaglagay ng something dito eh. Karen, thanks nga pala sa paggawa ng layout. i labshu bestfriend..=) You're the best!!! mwah!=)
>>>seventeen
About love, ang narealize ko ay tama na ung minahal niya ko at minahal ko siya, ngyong wala na kailangang maging friends nalang talaga. Ayoko nang maghabol kc magmumukha lang akong tanga. Ayoko nang ipaglaban ang nararamdaman ko kc bale wala lang naman sa kanya at ayaw din naman ng ibang friends ko sa kanya at pati si "ate" at "daddy" ay nag disagree rin naman about me having a relationship with someone. Bata pa kc talaga ako. Oo, medyo mature na kong mag-isip kung minsan pero bata parin ang isip ko na kailangan kong tanggapin na kailangan kong maghintay ng tamang panahon para dun. kc nga bata pa talaga ako at wala pang kamuwang muwang tungkol sa tunay na pagmamahal. I'm not putting myself down, im just trying to know the truth about everything and accepting it nalang kc yun talaga ang dapat. Oo, maraming sumasangayon na bagay daw kami or something, but that doesn't mean na yun na yung magiging desisyon ko kc opinyon lang naman nila yun eh dba?!? kailangan ko paring mag-isip at gamitin ang utak ko. Hindi ako dapat magpaloko o maging sunod-sunuran sa iba kc may sarili akong puso, damdamin, isip at desisyon. I have to decide on my own at kailangn kong iface lahat ng consequences na mangyayari sa ginawa kong yun. oh well, ganyan talaga ang buhay, ano pa nga bang magagawa ko dba kung di tanggapin lahat. =(
About life itself naman, ang buhay pala talaga ay sadyang puno ng mga kakaibang pangyayari at kaganapan. Mayroong masakit, mayroong masaya at meron din namang sapat lang o tama sa daloy ng buhay. Madami na kc akong naranasan at hindi madali ang mga iba roon kc kailangan mo ring magtiis at kayanin lahat. Minsan naman, narealize ko na dapat pala ay wag ako masyadong magpaanod sa agos ng buhay lalo na pag kasiyahan ang dumating sa buhay mo. Kc baka mamaya, bigla ka nalang magising sa katotohanan at mabulag na meron ka pang mga masasamang pangyayari sa buhay na kailangang mong harapin. Ganun lang talaga yun, pero tama lang na maging matapang ka at huwag susuko sa kung anumang pagsubok ang dumating sayo. Hindi naman kc yan ibibigay ng Diyos kung hindi mo kakayanin at kung di naman talaga yan para sayo dba?!? may plano ang Diyos para sa ating lahat na kailangan nalang nating sundin. So yun na yun.
About studies naman, kc narealize ko lang na di pala ganun kadali. Nasasaktan ako pag nakakakuha ako ng mababang grades. Sinasabi ko sa sarili ko na bakit ganun, binibigay ko naman lahat pero bat di parin perfect. Nakakainis kaya yung ganun. Yung parang binubuhos mo na lahat pero di mo parin makuha yung gusto mong grade. Naghihirap naman ako ah pero bakit wala parin?!? Cguro kailangan ko pang magsikap ng sobra sobra. Pero tanggap ko namn na may mga taong mas magaling sakin, yun nga lang gusto ko kcng patunayan sa kanila na kaya ko pero di namn ibig sabihin nun na nagyayabang ako. Hindi rin ako sumusuko. Ginagawa ko lang talaga ang lahat at minsan lang ay napapagod ako. Natural lang naman sa tao ang mapagod dba?!? Kaya yun, pero ipinapangako namn na itutuloy ko parin ang pagsisikap at hindi ako titigil hangga't di ko naaabot ang gusto ko. Papatunayan ko sa lahat na kaya ko rin at na hindi ako madaling sumuko. Alam kong kaya ko toh dahil marami namang tumutulong at sumusuporta sakin.=)
Sa friendship naman. Kc nitong mga nakaraang araw, feeling ko ang sama sama ko sa mga kaibigan ko. Kc feeling ko din na parang ayaw nila sakin or whatever. Ewan ko ba pero kung sa yun ang nararamdaman ko eh dba?!? Yung mga friends ko sa class, ilang beses na nila akong iniwan nang recess and lunch. Sorry sila ng sorry pero kahit magsorry sila nandun parin yung sakit na nararamdaman ko eh. Yun bang, lagi ko naman silang iniintay ah, pero bat ako di nila maantay?! Dba parang ang pangit naman yatang tignan at isipin nun. Nakakainis pero mahal ko sila eh, at ayaw ko rin silang iwan kc sila nalang yung nasasandalan ko. Mas masasaktan lang ako pag nawala na sila ng tuluyan kaya kailangan ko nalang maging considerate and look on the bright side of life. Minsan nga kailangan ko pang magsinungaling sa sarili ko para lang masabi ko na wala silang ginawang masama sakin eh. Gets niyo ba yun?!? Oh well, pero meron din namang mga faithful sa friendship namin at masaya ako dahil dun. Sana patuloy pa yung mangyari.
Yung tungkol naman kayna "ate" and "daddy". Kc naman eh, oo nga nagtetext na sakin PAMINSAN si "ate" at inaamin ko rin na sa times na nangyayari yun ay sobrang saya ko. Yun bang gusto kong lumipad. Grabe talaga yun. Pero naiinis lang ako kc pag di siya nakatext o nakareply, sobra sobra naman yung sakit na nararamdaman ko. Doble pa dun sa saya na naramdaman ko nung nagtext siya. Dba sobra na yun?!? kc naman eh. Pero kahit ano namang mangyari, di ko parin maalis si "ate" sa puso ko kc sobrang dami na naming pinagsamahan para mangyari yun. Ayoko yatang masayang lang lahat ng memories. Siyempre precious lahat yun sakin at di mawawala magpakailan pa man. Babawi nalang talaga ako sa pasko. Cguro kahit basta matapos ko lang yung notebook ok na. Kc dba, sino ba namang gagawa ng ganun para sa di mo kamag-anak na madalang mo pang makausap dba?!? Pero sa ganun ko siya kamahal eh dba?!? kaya feeling ko sobrang sasaya siya. Sana nga tama yung nafifeel ko noh. Haaaaay!!! Yung kay "daddy" naman. Parang gusto ko na talaga siyang layuan as in. Ewan ko kung bakit pero ganun yung nararamdaman ko. Kc parang naiilang na talaga ako. pero tuwing iniisip ko na iniiwasan ko na siya, feeling ko napaka unfair ko naman dun sa tao. Kc dba, lagi siyang nagtetext, email at tawag pero binabale wala ko lang lahat. Parang inuubos ko lang yung lakas nung tao at parang pinaglalaruan ko lang cya despite of all the things that he's doing for me; to please me and all that. Tapos ako wala lang na parang wala cyang gnawa na iniignore ko lang cya. Inaamin ko naman na pag gnawa yun sakin masasaktan ako pero yun lang talaga yung gusto kong gawin eh. Kc kung sabihin ko naman sa kanya na ayw ko nang maging close kami edi lalo nang nagkalokoloko dba?!?! lalo lang kaming magkakailangan at lalo lang kaming magkakagalit. Ayoko naman ng gaunun noh..Oh well, kailangan ko nanamang mag-isip tungkol dito.
Sana lang po tulungan niyo ko God, alam ko pong nandyan lang kayo, nagtitiwala naman po ako sa inyo eh..=) Sana lang po talaga wag niyo kong pabayaan. Mahal na mahal ko po kayo..=) Sana talaga malagpasan ko na lahat ng mga pagsubok sa buhay at makapamuhay na ko ng masaya.=) So yun nalng muna for now, medyo mahaba na talaga toh..=) I think ok lang na mahaba kc tagal ko na namang di nakapaglagay ng something dito eh. Karen, thanks nga pala sa paggawa ng layout. i labshu bestfriend..=) You're the best!!! mwah!=)
>>>seventeen
0 Comments:
Post a Comment
<< Home