The Girl Dreamer

Wednesday, August 24, 2005

hindi ko na kaya

nitong mga nakaraang araw, hindi ko na mapigilan ang sarili ko..dati naman hindi ko binubuhos ang lahat sa pag iyak, dati napipigil ko pa ang mga luha ko pero ngaun, bigla bigla nalang cyang tumutulo at minsan, ayaw pang magpapigil..naiinis na talga ako..wala akong kwenta..hindi ko alam..gulong gulo nako..bakit ba ko ganito..bat wala akong magawa ngaun..bakit?!? hindi ko na ata kaya..nahihirapan nako sa sitwasyong toh..parang mamamatay nako..finals na next week, hindi ko pa naaayos toh..naiinis na talga ako..bat ba kc talga ganito...iv been praying and hoping na makita at makausap ko na cya, na magkasalubong kami, na cya ung unang mamansin para hindi na umiral ang katangahan ko..bwiset na bwiset nako sa sarili ko..wala talga akong kwentang kapatid..nahihiya ako sa kanya kc baka iniisip nya ngaun, wala man lang akong mabigay na effort pra bisitahin cya..eh kc nman coor si "ate", mahirap pumasok at tumawag dun..tsaka i give effort naman on emailing her but she doesnt reply..anong gagawin ko..hindi ko na alam..hirap na hirap na hirap nako..........

Prayer:
Diyos ko, hanggat maaari, wag nyo po akong iwanan ngaun..diyan lang po kayo sa tabi ko at gabayan nyo po ako pati c "ate"..baka po kasi kung anong magawa ko kung hindi nyo ko bantayan..nagmamakaawa lang po ako sa inyo na kahit anong mangyari, siguraduhin nyo naman po na laging nasa mabuting kalagayan ang kapatid ko at c baby..pati c kuya..alam nyo naman pong mahal na mahal ko ang buong pamilyang yun dba?!? basta po gagawa ako ng mga paraan para mapatunayan ko sa inyo na seryoso ako tungkol kay "ate" at sana wag nyong bale walain ang mga hiling ko sa inyo dahil alam kong sobrang importante ng mga ito..gabayan nyo nga rin po pala ako sa mga tests ko at sa darating na finals week..wag nyo pong pababayaan ang pamilya ko, mga mahal ko sa buhay..at cyempre cna "ate"..pati narin po sa tests ko gabayan nyo ko..maraming maraming salamat po..AMEN.

>>>seventeen
posted by tin17 at 7:46 PM 0 comments

Saturday, August 20, 2005

ayoko na...

pagod nako sa mga nangyayari sa buhay ko..hindi ko na alam kung bakit nararamdaman ko tong mga toh at kung bakit nararanasan ko ang mga bagay bagay na toh..parang hindi ko lang maisip kung bakit ko kailangang masaktan lagi..kung bakit ko kailangan na laging maramdaman na im always taken for granted by other people, lagi nalang ganito at minsan feeling ko totoo ang nararamdam ko..hangad ko lang nman kc kay "ate" kasiyahan..i mean na maging masaya cya..na kahit papano, kahit saglit, kahit konting time lang, makita ko na kahit papano ay napapasaya ko cya pero hindi ganun eh, feeling ko kahit kailan dis year, hindi ko pa cya napapasaya kahit saglit man lang..hindi ko na kaya na hindi cya nagrereply sa mga emails ko, na feeling ko may phone na cya pero hindi parin nya binibigay sakn yung number nya, na marami nakong dapat malaman pero hindi nya pinapaalam sakin..nabibwiset nako..tapos hindi pa cya naglileave..hindi ko naman cya masabihan kc nga wala kaming paraan para makapag communicate..hindi ko na kaya, feeling ko masisiraan nako..feeling ko todo mababaliw nako sa mga pangyayaring toh..hidni ko na alam ang gagawin ko..naiintindihan ko naman na marami cyang ginagawa, at alam nya na naiintindihan ko cya..hindi ako galit, naiinis lang ako kc nagsasama sama at nagkakasabay sabay lahat ng problema sa buhay na parang ito yung nagiging center ng lahat ng sakit kc ito yung pinaka pinapakealaman ko..sana matapos na lahat ng sakit..

alam nyo minsan, napapagod narin ako na parang gusto ko nang sumuko pero ni minsan, hindi ko naisipan na mag plano na sukuan si "ate" dahil alam kong hindi ko kaya..alam kong mas lalong lalala ang sitwasyon pag nawala cya sakin..alam kong mas lalo akong manghihina at mas lalo akong mahihirapan at baka gustuhin ko nalang na mamatay..alam nyo naman dba? lahat ng mga may alam ng site na toh na c "ate" ang buhay ko..na simula nang nakilala ko cya, nagkaron ng kulay ang buhay ko, mas lalong sumaya, nagkaron ng excitement at mas nag improve..na cmula nang makilala ko cya, halos lahat ng magagawa ko for her, ginagawa ko..lahat ng sakripisyo, paghihirap at lahat ng kaya kong gawin, ginagawa ko para lang sa kanya kc nga importante cya sa akin at gusto kong malaman nya yun..gusto kong maramdaman nya na hindi ko kaya na mawala cya pero parang ngaun, it's been almost 3-4 years since ive met her pero parang wala akong impact na nagagawa sa kanya..na hindi ko napapatunayan sa kanya na mahal ko cya..na parang hindi cya naniniwala sa lahat ng mga sweet things na sinasabi ko sa kanya..naiinis ako kc feeling ko wala akong kwentang 'kapatid' sa kanya..na wala lang ako sa kanya..minsan nga gusto ko nang tanungin sa kanya kung ano ba ko sa kanya pero pedeng pede naman mag sinungaling dun eh..dba? hindi ko na nga alam kung pano ko malalaman kung ano ba ko sa kanya..hindi ko na alam kung meron pa ba kong halaga sa kanya or nagkaron ba ko sa kanya ng halaga ever..eto nanaman..tumutulo nanaman ang luha ko..bad3p..ayoko na........enuf of that for now....

nag punta nga pala kaming bahay ni klar kanina at nanood ng one missed call, windstruck at not another teen movie..astig..masya naman pero nasa isip ko kc c "ate" kaya hindi ako makapag enjoy ng todo..yun lang..

Prayer:
Sana maayos na lahat..God, i hope that you'll continue guiding me..wag nyo po akong iwan at tulungan nyo po ako na ma-overcome ang lahat ng takot at nararamdaman ko tungkol sa buhay..tulungan nyo po ako..nagmamakaawa ako..basta wag nyo pong pababayaan ang "ate nancy" ko...lagi lang po kayo sa tabi nya at alagaan at gabayan nyo po cya, c baby at c kuya nes..wag na wag nyo pong pababayaan ang lahat ng mahal ko sa buhay..maraming salamat po sa lahat ng mga biyaya at sana'y hindi kayo magsawa sa pag bigay ng mga ito..Amen..=)

>>>seventeen
posted by tin17 at 8:20 PM 0 comments

Wednesday, August 10, 2005

Longing and Yearning...

This past few weeks, i've been missing and longing for a lot of people..it just made me realize that i somehow have less time for my loved ones coz of many school works..i have less time to bond with them, to talk and tell stories to them and to have fun with them..how i wish that there will be even just a short while that all of my loved ones are with me and we all have a good time bonding with each other..how i miss being with them especially being with my "ate" and mader who really makes me feel like im in heaven whenever im with them coz of the way they talk and the stories they tell..they really give such a big smile in my face everytime im with them and i feel really lucky to have them in my life to be my inspiration, guide, teacher, mom, friend, sister, etc.. they give me motivation to do things and give me strenght and courage to face everything in life especially my problems..without them, i think that i'll not survive my life because they are the only ones that i tell my problems to..im shy to be open to my family coz they might just be too serious about it and give me so much help that they wont mind themselves already and i cant open up with my friends and tell them my problems coz i think that they cant handle my probems and i think my probs are way too complicated for them, maybe because i think that i've gone through alot than them that they wouldn't understand me fully..and because of that, my only option are "ate" and mader which i know can understand me fully and can give me advice to the fullest of their ability, and i know that they've also gone through a lot to understand me and it's just that i feel so comfortable to tell them my probs for they really give me advices that satisfies every problem that i have. maybe its just that God really gave them to me to be my companion and to be the angels of my life here on earth. anyways, i just really miss them and i just miss all those times when they really showed me their concern and made me feel that im loved. I just miss that one time with "ate" where she helped me be at ease and to calm down about that problem that i have had before about globe. Also, i miss that time with mader when i cried really hard infront of her because of my problem and i was just really strucked on how she handled me with that kind of emotion that i had that time..they are really Heaven Sent and im thankful that i've met them and became a part of their lives..i love them so so much..
Prayer for today and tom:
Lord God, i thank you for another day that you've given us, we ask for your guidance today and always..thank you for the oppurtunity that we have had to learn, to study and to enjoy life in school..God, we hope that you wont leave us and will always be there by our side..you're our strnght, you give us love and you make us give our best in everything we do..please also guide my family in all aspects and let them live a happy life..let them be in your great care and also, dont ever leave them alone..God, i hope that you'll give me a wonderful and successful day tom, i hope that everything will be on it's great perfection and i hope that everything will be alright..We ask for your saving power to help us with all the struggles that we are facing and will be facing..I trust you my God and i know that you'll always be there, i promise to have more faith in you and to atleast give my best to make it up to you for all my sins..Thank you for being a forgiving and undersatnding God, we offer everything to you Lord and we love you and will love you forever and ever. Amen.
>>>seventeen
posted by tin17 at 7:24 PM 0 comments

Monday, August 01, 2005

Outreach and a very fulfilling Day!!!!

Haaaaay, what a wonderful and tiring day..I got to do lots of things..It was our outreach that's why we got tired..The outreach was so much fun..We were able to bond with our foster family and also with so many kids..We cooked, played, cleaned and many more things. We really had fun and grabe, super nakakapagod pero bale wala kasi andun naman yung mga bata na sobra kaming pinapasaya at pinapatawa..Super hindi ako makapaniwala na nagawa namin lahat ng yun sa isang araw lang..Super saya ng experience na toh at nagpapasalamat ako sa Diyos na binigyan nya kami ng pagkakataon na makasalamuha ang mga taong aming nakasama ngaung araw na toh..Si nanay Lydia nga eh, malapit ng maiyak habang nagkukwento ng life nila, pero we were there to comfort her naman..haha..taposang kulit ng little brother namin, c ronatillo, naging close kami na ayaw niya ko paalisin at palayuin sa tabi nya..haha..naging parang tunay na mommy nga ako eh..sobrang saya talga..it was really full of fun..sobrang astig na experience although was really tiring but it all paid off when we realized that we were able to help them and made an impact in their lives..I was so happy mingling with those little children and playing with them, giving them prizes and making them smile by those little things that we have given to them..I feel so lucky that we got to help some of our kababayan and it really feels so like in heaven to see them appreciate every small and big things we give to them..their smiles take away our tireness and make us a fulfilled person..I hope that we will have another chance to visit them and spend another day with them..That's all for our outreach experience..

The highlight of this day is that I was able to talk with mader and "ate" and it really made my day complete when I got to atleast bond with them even for just small time.. It was like this, we came from our classroom and we went to the faculty because I just want to see mader, wala lang, gusto ko lang cya makita, tapos nung tinawag ko cya, nakita ko c "ate" kaya pinatawag ko sa kanya, sabi ni mader, "ms nancy, ur baby's outside" tapos sumilip nman c "ate", yun, nagbond whatever..sabi nya agad, sorry kung di na kita nagawan ng letter..sabi ko naman, sus, ok lang yun, tapos yun, tinatry nya ko I hug pero ayoko kasi im sweating and stuff, sabi pa nga nya, sobrang pawis natin ah, mukhang kinareer yung outreach, tpos sabi nya kwento daw ako pero la naman akong kwento kaya yun, sabi ko nalang, ang laki na ng tiyan nya..yun nga, tapos yun sabi nya ang bigat daw..kinakain na nga lang daw nya tubig eh, ahhaha, tapos katerno pa ng damit nya yung lalagyanan nya ng water, yellow din..wehe..la lang..tapos tinanong niya kay jennie kung may boyfriend na daw ba ko, tpaos sabi ba naman nya 5 daw tapos may sched pa..sabi ko wag cyang maniwala pero pasaway kasi pinapakita nya sakin na naniniwala cya..ahha..tapos yun, wag daw c globe, humanap daw ako ng mas matino..grabe naman daw ako, 5, ahah..tapos sabi ko, ang laki talga ng tiyan nya, sabi nya naman, "oo nga eh, ang likot pa, pag ikaw..hmmmm" tapos ako naman, "ano?" "pag ikaw nabuntis mas malaki..haha, pero wag muna ngaun" sabi ko naman, "cyempre naman po hindi ngaun noh" tpos parang sabi ko cge na, tapos papasok na cya tapos may naalala ako, tinanong ko, "ate, kailan uuwi c kuya nes?" sabi naman nya, "pag naayos na nya yung papers nya, mga baka mga august, this month na cguro, malapit na" yun, tapos tinanong ni jennie kung ano daw yung baby, sabi naman nya "I think it's a boy"..tapos sabi ko, "ha, ahhhh, ah ok, ok lang" haha..kc namn gusto ko girl pero ok lang yan, atleast meron at mabuti lang ay normal and maayos c baby..tapos yun, pahinga na daw cya, tapos yun, pinilit nya talaga ako ihug kaya nagpahug nako..tapos nagbabye kay baby kasi hinawakan ko many times yung tummy ni "ate"..wehe..=) tapos nagbabye din kay "ate"..naghug and kiss..yun..=)

Prayer:

Diyos ko, maraming salamat po sa mga biyayang ipinagkaloob mo sa amin at sa aming pamilya, nawa'y bigyan mo pa kami ng maraming pagkakataon na maipamahagi ang mga biyayang ito sa mga kababayan naming kapus palad. Maraming salamat din po sa napakagandang araw na ibinigay niyo sa akin. Ako po ay naging kontento sa aking araw at nagpapasalamat po ako ng marami na binigyan niyo po ako ng pagkakataon na makausap ang aking "ate" ng kahit saglit lang. Sana'y huwag niyo siyang pababayaan at lagi niyo silang poprotektahan ng kanyang anak. Sana'y ipagpatuloy niyo ang pagbibigay sa kanila ng magandang buhay. Maraming salamat po sa lahat.Amen.

>>>seventeen
posted by tin17 at 8:37 PM 0 comments